Zeven manieren waarop concert geven met z’n negenen in Tienen een achtenswaardige onderneming was

1. Psallentes was gisteren zondag in Tienen, in de prettig zingende kapel van de Broeders Alexianen. Akoestiek is zo’n merkwaardig ding hé. Het verschil tussen de akoestiek zonder en met publiek was er behoorlijk groot. Met publiek is het perfect. Zonder publiek is het een beetje té.
2. Het was een organisatie van Hageland Klassiek (Bart Debbaut), en alles was picobello georganiseerd. Een uitverkochte kapel! En dat laatste was gezien punt 1 dus de perfecte situatie.
3. Op het programma stond onder meer muziek van Hildegard, muziek op tekst van Hadewijch, en muziek uit de context van Beatrijs van Nazareth, die in Tienen werd geboren. Beatrijs is vooral bekend omwille van haar ‘Van seven manieren van heiligen minnen’ waarin ze in het Middelnederlands zeven vormen van mystieke liefde beschrijft. Tienen mag trots zijn op haar dochter, ook al wordt Beatrijs misschien meer met Lier geassocieerd, omdat ze daar in de buurt van 1237 tot 1268 priorin was van de Abdij van Nazareth.
4. Omdat we onze raccord – de vakterm voor laatste repetitie voor een concert – al wilden houden op het moment dat er nog een dienst bezig was in de kapel, hebben we eerst wat gezongen in de nog lege cafetaria, waar wel al de mayonaise opgeklopt werd. Zo’n azijnprikkel doet wel iets met de sinussen, dus ook dat was helemaal in orde.
5. Het concert in Tienen om 11u greep op papier plaats minder dan 24 uur na ons concert van zaterdag in Zamora. In onze agenda stond het met name exact 23 uur later. Maar omdat we in de nacht van zaterdag op zondag een uurtje extra kregen, vanwege dat (als je het ondergetekende vraagt) belachelijke prutsen met de klok, was er dus tussen aanvangsuur van het ene concert (zaterdag 12u in Zamora) en het andere concert (zondag 11u in Tienen) toch exact 24 uur. Tussen het ene en het andere concert zat ongeveer 1580 kilometer.
6. In die bewuste nacht heeft het flink gestormd in ons land, en net op dat moment moesten wij in Zaventem landen. Dat was bepaald geen pretje. Ondergetekende zat naast een Franstalige vrouw die de laatste twintig minuten voortdurend stilletjes ‘ajajajaj’ zat te mompelen. En de ‘Exit’-lichtjes gingen aan, alsof er gezegd werd: ‘zet je schrap’. Maar kijk, als je oude muziek zingt wordt er over je gewaakt, toch? We hebben het netjes overleefd. En het viel dankzij de professionaliteit van de Iberia-piloten eigenlijk best mee.
7. Als je dit alles kan doen in het gezelschap van zeven (Zamora) of negen (Tienen) topzangeressen, dan kan het allemaal niet stuk. Het is niet altijd wat je doet, maar de manier waarop je het doet. Dit waren de negen zangeressen in Tienen. Gehurkt van links naar rechts vooraan: Sarah Van Mol en Lisa De Rijcke. Staande van rechts naar links: Veerle Van Roosbroeck (die als VANROOSBROEK, zonder c, door de airport security is geraakt), Kerlijne Van Nevel, Elisabeth Colson, Barbara Somers, Renate Weytjens, Clare Wilkinson en Sofía Chacón Chméliková. Hoe mooi kan het worden hé, en dat op alle mogelijke manieren!

Foto en tekst Hendrik Vandenabeeltje, tripeteeltje, zeven steptjes op een teeltje.

Ps. Psallentes is op zoek naar ondersteuners. Voor 11 cent per dag word je lid van de Psallentes Centimeters 2026. Je steunt ons dan met €40 euro voor het lopende jaar. Bovendien krijg je de nieuwe cd ‘Bernardus’ toegestuurd. Wil je ons helpen? Stort dan vandaag nog €40 op rekeningnummer BE62 7340 1182 9561 van Psallentes vzw. Geef ook je naam (indien anders dan op de overschrijving) en adres mee, of/en stuur een mailtje aan hendrik.vda[at]me.com. Eeuwig en één dag dankbaar!

Psallentes vzw geniet structurele ondersteuning door de Vlaamse overheid, en krijgt een jaarlijkse toelage van de Stad Leuven