Dirk Snellings †

Dirk Snellings overleden

Het kwam niet onverwacht, maar het nieuws slaat toch in. Dirk Snellings, de man die Capilla Flamenca wereldfaam bezorgde, is vandaag overleden.

Deze foto nam ik in juni 2012 in Dirks tuin, een paar weken nadat men hem gezegd had dat hij ‘in het beste geval’ nog twee jaar te leven had. Die voorspelling is helaas uitgekomen — hij heeft het nog net iets beter dan ‘best’ gedaan. Een vlugge foto, niet eens de mooiste (en de voorlaatste die ik van hem zou nemen), maar zo zal ik mij hem herinneren: met steeds dat monkelend lachje (naast zijn liefde voor tuinieren, zoals je ziet). En bovenal: altijd in alles het goede gezien, in staat om steeds opnieuw mensen aan te moedigen.

Al aan het eind van de jaren negentig heeft hij mijn interesse in het laatmiddeleeuws gregoriaans en de aanverwante polyfonie dusdanig weten aan te wakkeren dat ik in 2000 het ensemble Psallentes oprichtte. Sindsdien hebben we heel veel samengewerkt, heel veel samen op reis (letterlijk en figuurlijk), vele cd-projecten en concertformules bedacht, zelden langs platgetreden paden. Noodgedwongen werd het de laatste jaren minder, maar ik mag zonder overdrijven stellen dat Psallentes er zonder Dirk Snellings wellicht niet geweest zou zijn.

Om die reden, maar ook om vele andere redenen, zoals zijn exemplarische levenshouding en de vele kansen die hij ook mij persoonlijk heeft geboden: bedankt Dirk, we gaan je heel erg missen. In naam van Psallentes spreek ik hier mijn medeleven uit aan Merle en de kinderen, en aan iedereen die Dirk graag zag.

Hendrik Vanden Abeele

Voetbal, auto’s en bier

Aan het Belgisch Instituut voor de Verkeersveiligheid

Ik heb er grote moeite mee dat er in de verslaggeving rond het Wereldkampioenschap voetbal op de Belgische televisie na elke speelhelft van elke wedstrijd reclame gemaakt wordt voor auto’s, en vervolgens in de praatprogramma’s ook voor bier (via de sponsoring). ‘Supporters weten waarom’, heet dat. Wel, ik weet alvast helemaal niet waarom. Als je er op doordenkt, is dat verschrikkelijk. De wekenlange conditionering op de combinatie agressief voetballen, auto rijden en bier drinken is hallucinant. Op het veld zelf wordt doorgaans ruw, agressief, ‘mannelijk’ gespeeld — het is niet om aan te zien eigenlijk. Vervolgens wordt onmiddellijk na dat soort van gedrag reclame gemaakt voor een flitsende auto, ik geloof met de slogan ‘the power to surprise’. Ik ben ook al hevig tegenstander van zo’n formuleringen. Een auto moet geen ‘power’ hebben, en al helemaal niemand ‘verrassen’. En ten slotte wordt in die macho mannenwereld dan ook nog eens de lust tot het drinken van bier gemaximaliseerd. Als je de uitzinnige supporters zag die gisteren na (en ook al voor) de tweede match van de Belgen werden geïnterviewd, dan bleken die allemaal flink boven hun theewater. Hoe gaan zij midden in de nacht naar huis? Ongetwijfeld niet met de trein. Ik vind het verschrikkelijk, akelig, een schande. Ik weet niet wat jullie hieraan kunnen doen, waarschijnlijk niet veel, maar misschien is er vanuit jullie instituut te denken aan een ‘boodschap van algemeen nut’ waarin uitdrukkelijk opgeroepen wordt om niet te drinken en te rijden? En dan liefst met een heel duidelijk filmpje. In elk geval vind ik het hoog tijd dat er tegen drinken en rijden nog veel strenger wordt opgetreden, maar niet alleen dat: er moet een heel ander soort conditionering plaatsgrijpen, weg van de combinatie hard voetballen, hard rijden en hard drinken. Gisteren nog werd een jonge moeder doodgereden door een dronken chauffeur. Haar drie kinderen, die in de auto zaten, vragen zich af waarom. Weten de supporters het?

Met dank en vriendelijke groet

Hendrik Vanden Abeele (in eigen naam)

Mensen blij maken (Hugo Camps)

English: Pipe and Passport of René and Georget...
English: Pipe and Passport of René and Georgette Magritte-Berger Nederlands: Pijp en paspoort van René en Georgette Magritte-Berger. (Photo credit: Wikipedia)

Uit de column ‘Kunst’ van Hugo Camps, gelezen in De Morgen 24 september 2013.

“Ook in de Septemberverklaring van Kris Peeters weer geen woord over kunst en cultuur. Het dedain van de Vlaamse regering en het Antwerpse schepencollege voor alles wat kwetsbaar en weerloos is, lijkt perfect inwisselbaar.

Schrijvers, schilders, regisseurs… ach, nuttelozen van de nacht.

Terwijl de Vlaamse film internationaal gelauwerd wordt en auteurs als Tom Lanoye en Dimitri Verhulst in tientallen talen verkrijgbaar zijn. Terwijl ook René Magritte horden Amerikanen in het Museum of Modern Art naar adem doet happen. De surrealist ontroert en ontregelt onverminderd met zijn schilderijen en collages.

Peeters zei in zijn Septemberverklaring dat de Vlaamse regering gezorgd heeft voor “dijken van moed tegen de stortvloeden van angst”. Een parafrase van Martin Luther King.

Kunst en cultuur zijn zelf zo’n dijk, meneer de minister-president. Ze kosten en vervuilen minder, inspireren opeenvolgende generaties tot vergezichten.

Maken mensen blij.”

Lees de volledige column van Hugo Camps in De Morgen van vandaag.

One day, Psallentes plainchant will resound during Sunday Assembly’s congregations

Sunday Assembly on Psallentes site, Guardian article

The Guardian, 14 september 2013, Esther Addley:

It started, as a number of the world’s great religions have done, with a small group of friends and a persuasive idea: why should atheists miss out on all the good things churches have to offer? What would happen if they set up a “godless congregation” that met to celebrate life, with no hope of the hereafter?

Eight months after their first meeting in a deconsecrated church in north London, the founders of the Sunday Assembly have their answer: on Sunday they will announce the formation of satellite congregations in more than 20 cities across Britain and the world, the first wave of an expansion that they believe could see 40 atheist churches springing up by the year and as many as 1,000 worldwide within a decade.

From Glasgow, Leeds, Bristol and Dublin, to New York, San Diego and Vancouver, to Perth, Melbourne and Sydney, groups of non-believers will be getting together to form their own monthly Sunday Assemblies, with the movement’s founders – the standup comedians Sanderson Jones and Pippa Evans  – visiting the fledgling congregations in what they are calling, only partly in jest, a “global missionary tour”.

Though he always suspected he was not the only one to regret that his lack of faith excluded him from a church-style community, Jones admits to being a little bewildered by the speed and scale at which his idea has caught on. “When I had the idea for this, I always thought if it was something I would like to go to in London then it was something other people would like to go to in other places.

“The one thing that we didn’t take into account was the power of the internet, and I think even more than that, the fact that there is obviously a latent need for this kind of thing. People have always congregated around things that they believe in. I think people are going to look back at the fact that it didn’t happen as the oddity, not this part.”

Satellite assemblies will agree to the central charter of Jones and Evans’s original gathering – which still meets monthly in central London – and Jones expects them, initially at least, to stick to a similar format, in which a “host” leads several hundred congregants through songs, moments of contemplation and a sermon-like (but secular) talk.

“If we do it in London and there are 400 people who come, that’s brilliant, but if we find a way to help hundreds of people to set one up then we can have a bigger impact than we could ever dream of,” says Jones. Their vision, he says, is “a godless gathering in every town, city or village that wants one”.

Stuart Balkham is one of a small group of Brighton unbelievers who next weekend will hold their inaugural assembly – the theme is beginnings – in a disused church in Hove.

He and his partner went to the London gathering where, he says, “there was just something that clicked”. Part of the appeal was the style of non-worship: “It’s unashamedly copying a familiar Church of England format, so it’s part of the collective consciousness.”

Balkham says he has envied churches the sense of community they can offer, and thinks atheists can learn from the social good that many churches do. “It’s naive to deny that there’s a lot of good that comes out of organised religion, and I think helping in the community is another thing that Sunday Assemblies should be aspiring to unashamedly copy.” (End of quote)

Read the full article here (The Guardian).

Blog at WordPress.com.

Up ↑