Alden Biesen Follies

Psallentes Muziekkasteel Alden Biesen 2019 Marcel Van Coilie Sander Tas

Twee lange, intense en mooie draaidagen gehad in de Engelse Tuin van Muziekkasteel Alden Biesen. We maken er een visueel en muzikaal verrassende wandeling die je zowel ter plekke als thuis zal kunnen beleven. Hier filmt Sander Tas enkele zangeressen in een bepaalde scène, terwijl fotograaf Marcel Van Coile mij in het oogje neemt. Volgende week nog zo’n dagje. Meer nieuws binnenkort!

HVdA

Agios o Theos te Antwerpen

Psallentes en Oltremontano op Laus Polyphoniae Antwerpen 2019

Wat een genoegen was het vandaag in Antwerpen te vertoeven. Samen met Wim Bécu en zijn ‘extended’ Oltremontano Antwerpen evoceerde Psallentes er op het festival Laus Polyphoniae het fenomenale schilderwerk ‘Christus met zingende en musicerende engelen’ (ca. 1480-1490) van Hans Memling. Met speciaal voor de gelegenheid gebouwde instrumenten (en daarbij zes ‘engeltjes’ van Psallentes) konden we een indrukwekkende hoeveelheid laatavondvolk enig laatmiddeleeuws muzikaal genoegen verschaffen — of dat was toch de bedoeling. (Het zou wel erg Facebook-achtig zijn om zelf ervan te zeggen dat het fantastisch was.)

Wat een genoegen was het overigens om nog eens te mogen musiceren in de Sint-Paulus, een bijzonder indrukwekkende kerk — niet alleen visueel, maar zeker ook wat de akoestiek betreft. Wat een rijkdom, daar te Antwerpen.

Wie goed naar het schilderij van Memling kijkt, ziet op de zoom van het kleed van Christus de woorden ‘Agios o Theos’ staan: ‘Heilige God’. (Die Christus zou eigenlijk nog best goed met Facebook omgekund hebben, met al die zelflof.) Die Griekse woorden hebben hun plaats in de (latere) Latijnse liturgie behouden in het ‘Popule meus’ (een Goede-Vrijdag-gezang), waar God twee keer drievoudig aangeroepen wordt: eerst in het Grieks (de oude taal van de Christelijke liturgie) en dan in het Latijn. Voor Memling was het belangrijk deze woorden centraal op zijn centrale paneel te hebben. De aandachtige luisteraar zal deze woorden vanavond ook exact in het midden van het concert hebben gehoord. (Geheel terzijde — meer voor de nerds, haha.)

Tekst en Foto Hendrik Elie Anna Vanden Abeele, 19 à 20 augustus 2019

Vleugje Montserrat te Celles

Psallentes Zefiro Torna Celles Ete Mosan 2019

Fijn dagje doorgebracht te Celles, met zeven Psallentes-mannen en drie Zefiro Torna-ianen. Het Festival de l’Eté Mosan loopt op zijn laatste dagen en daar in de Collégiale van Celles mochten we bijna twee uur lang (als je er de pauze bijrekent, tenminste) uit het rode boekje van Montserrat zingen en spelen. Wat een heerlijke deuntjes toch!

Pauze? Ja, om de ezeltjes te gaan groeten!

HVdA

19•08•2019 Antwerpen [B] In excelso throno

Psallentes Sarah Abrams Kerlijne Van Nevel Veerle Van Roosbroeck 2019 Alden Biesen

Met onze vrienden van Oltremontano Antwerpen (Wim Bécu en co, grote bezetting) bezingen we maandag op het Laus Polyphoniae festival te Antwerpen (19 augustus 2019, 22u15, Sint-Paulus) een van de schilderijen van Memling. Zes zangeressen van Psallentes, en zeven instrument-bespelers van Oltremontano. Dat wordt iets bijzonders! (Kleine wijziging in het programma: het organetto dat speciaal voor dit project wordt gebouwd is niet tijdig klaargeraakt, waardoor onderstaande deze keer geen organetto zal spelen. Maar met zeven andere instrumenten op het podium zou dat orgeltje erbij toch echt van het goede te veel zijn geweest…) Tot dan!

Tekst Hendrik Vanden Abeele. Foto Marcel Van Coile (Sarah Abrams, Kerlijne Van Nevel en Veerle Van Roosbroeck; op het concert maandag zijn ook nog Lisa De Rijcke, Sarah Van Mol en Elisabeth Colson te horen.)

17•08•2019 Houyet [B] Llibre Vermell de Montserrat

Zefiro Torna Psallentes Llibre Vermell de Montserrat 2019

Deze week hebben we onze productie ‘Llibre Vermell de Montserrat’ opgefrist en dat zal je gehoord hebben als je naar Houyet (bij Dinant) komt, morgen zaterdag 17 augustus 2019 om 17u in de Collégiale Saint-Hadelin de Celles. Je zult er treffen: zeven zangers (mannen dus) van Psallentes en drie instrument-bespelers van Zefiro Torna. Van deze productie had ook al een tijdje een cd op de markt moeten zijn, maar door omstandigheden laat die op zich wachten. Maar niet getreurd: live is nog altijd best! Meer info, en ook tickets (indien nog beschikbaar), hier.

Foto en tekst Hendrik Elie Vanden Abeele. Van links naar rechts Jowan Merckx, Manuela Bucher, Jurgen de Bruyn.

Cameron Carpenter: Bach & Liszt/Paganini

Niet voor puristen: Cameron Carpenter (°1981) op het orgel. Kijk en luister naar zijn indrukwekkende ‘elaboration’ op de prelude uit de eerste Cellosuite van Bach (vanaf 3:41 in bovenstaande film) of naar de Paganini-etude ‘La Campanella’ van Liszt (vanaf 9:31 in dezelfde film). Fenomenale organist, die een en ander op spectaculaire wijze naar zijn handen en voeten (!) zet. Niet voor puristen, zoals we al zeiden, maar zelfs die categorie luisteraars zal wellicht niet ongevoelig kunnen blijven voor zijn virtuositeit, creativiteit en overgave. Psallentes is nog heel even in komkommertijd — dus lijkt ons een vleugje Carpenter wel op zijn plaats. Geniet! (Of erger je, haha.)

HVdA

[FRIENDS] ‘Entre-temps’ met Lieselot: een duwtje

Psallentes-oudgediende Lieselot De Wilde werkt met jazzgitarist Peter Verhelst aan een nieuw album, ‘Entre-temps’, en ze zijn nog op zoek naar enige mensen met genereuze beurzen om dat project te ondersteunen. Wij van Psallentes zijn uiteraard fan, en we wensen Lieselot en Peter graag succes met de crowdfunding-actie, en dat het een mooi album moge worden! Wie Lieselot wil helpen, bijvoorbeeld door alvast het cd-tje te bestellen of een donatie te doen, die kan hier terecht.

Hendrik Vanden Abeele, 8 juli 2019

AlbaNova 2019 Aftermovie/Afterglow

‘Aftermovie’ bij het AlbaNova-festival van 30 juni 2019, gemaakt door Sander Tas. Zo mooi gemaakt dat ik geneigd ben het woordje ‘Afterglow’ te gebruiken — ware het niet dat er aan dat woord wel enige seksuele connotaties vasthangen. Maar het kan, want ‘Afterglow’ betekent ‘naglans, nagloeiing, avondrood, het nalichten, het nagenieten’. Dat is precies wat je aan de hand van dit filmpje kan doen, zelfs al was je er misschien niet eens bij!

Proficiat aan al onze vrienden van Musica en op het Muziekkasteel Alden Biesen, en ook nog eens dank aan alle Psallentes-muzikanten en Musica-docenten die zowel het Familieparcours als de Boetepsalmen tot glans en gloeiing brachten!

Hendrik Vanden Abeele, 5 juli 2019

[PRESS] 2•7•2019 De Standaard

Psallentes 2019 AlbaNova

Recensie van het AlbaNova-festival, vandaag in De Standaard. Annemarie Peeters vond de film ‘Lassus’ van Griet Teck ‘misschien’ de topper van de dag. Cool, want het verhaal dat Griet Teck en Maud Seuntjens in die film vertellen is geënt op een uitvoering van (fragmenten uit) de Boetepsalmen van Lassus, zoals Psallentes die uitvoerde in het Penitentiair Complex te Brugge. Dat zie je in de film. Ook wij zijn fan van Griet en Maud en hun film — en dat zeggen we niet eens omdat we er zelf in betrokken zijn.

Op AlbaNova hebben we enige verzen van de Boetepsalmen na de film ook live gezongen, met exact dezelfde muziek en exact dezelfde bezetting — alleen deze keer de volle 25 minuten, in plaats van die enkele minuten in de film. Jammer dat Annemarie Peeters van die live uitvoering vervolgens vond dat die ‘niet dezelfde ontroering’ opriep als in de film. Wij denken inderdaad, zoals ze zelf aangeeft, dat het aan haar oververhitte oren zal gelegen hebben. Want hoe kun je nu de eventuele ontroering bij het aanhoren van een mooi in beeld gebrachte persoonlijke getuigenis van een gedetineerde vergelijken met de eventuele ontroering van een live uitvoering van muziek? Overigens: ‘ontroering’ is toch een zeer persoonlijk begrip? De codewoorden die ik vanuit mijn visie op deze Boetepsalmen van Lassus mijn zangeressen meegaf waren bovendien niet eens ‘ontroering’, zelfs niet ‘schoonheid’, maar ‘beheersing’ en ‘intensiteit’ — en dat hadden mijn zeven zangeressen en één zanger fantastisch begrepen. Jullie, beste vrienden, hebben althans mij wèl ontroert.

Ik denk nog heel vaak aan Gerard Mortier die over recensenten zei dat ze pas mogen spreken als ze zelf minstens tien procent van de tijd die de uitvoerder aan de partituur heeft besteed, zelf ook aan die partituur besteden. Wijze kerel, die Mortier. Hij zei nog veel meer over recensenten, onder andere ook dat ze eerst en vooral het lef zouden moeten hebben om de muzikant na een uitvoering persoonlijk te komen zeggen wat ze ervan vonden, ook als ze het niet goed vonden — iemand als Mirek Cerny deed dat altijd. De laatste keer dat ik Mirek op een concert van ons ontmoette (onze ‘Palace of Wisdom’ met Het Collectief) vroeg ik hem of hij het een beetje had kunnen smaken. Nee, zei hij, letterlijk zo. Gelukkig heeft hij van dat concert toen geen recensie geschreven. 🙂

De recensie van Annemarie Peeters is verder eigenlijk helemaal niet mals voor het AlbaNova-festival in zijn geheel, en dat is heel jammer. Het is een prachtig concept, dat komaf probeert te maken met het typische, al te strakke en intellectualistische festival-idee. Het schuwt integendeel de alternatieven en de experimenten niet, alhoewel ook de luisteraar die meer houdt van het klassieke ‘oude-muziek’-gevoel ook aan haar trekken blijft komen. Dat alles strekt de organisatoren tot eer. Naar onze smaak en mening werkt dit wel degelijk wel, al valt de publieke opkomst misschien wat tegen. Zelfs dat laatste is met een korrel zout te nemen: wie zou in deze tijden verwachten dat je nog, zoals op de hoogdagen van de Dag Oude Muziek, meer dan tweeduizend mensen naar Alden Biesen kan lokken? Er is nu gewoon veel meer te doen, overal — een bekend Vlaams ensemble voor Oude Muziek had zelfs precies op diezelfde zondag een eigen festivalletje geregeld.

Overigens is de zinsnede ‘redelijk veel organisatorisch geklungel’ echt wel heel hard, en voor zover wij het konden zien absoluut onverdiend. Psallentes stond op vijf verschillende locaties, op drie verschillende tijden doorheen de dag, met veertien verschillende zangers en zangeressen en met in totaal meer dan tweehonderd minuten uitvoering (sic), en alles was vlekkeloos geregeld. Meer nog: in verhouding tot de techniciteit van sommige onderdelen van wat wij te doen hadden was dit alles top georganiseerd.

En de hitte, dat zweten? Gewoon drinken — er was genoeg voor iedereen.

Hendrik Vanden Abeele, 2 juli 2019

Blog at WordPress.com.

Up ↑