Twee keer geSalzinneerd

We hebben ons vandaag twee keer vrijwillig en met overtuiging laten Salzinneren. Voor een live publiek voerden Psallentes en het Goeyvaerts Strijktrio twee keer het werk ‘The Salzinnes Manuscript’ van Linda Catlin Smith uit. Later dit jaar of anders volgend jaar komt er zeker nog een derde shot.

Prachtig werk voor zes zangeressen en drie strijkers: intiem en bezadigd, maar toch ook krachtig en intens. Een muzikale evocatie van wat je als scribent in de Middeleeuwen nodig had om een manuscript ‘met verve’ af te leveren: een veer als pen, zwarte inkt, kleuren (zoals blauw en rood, natuurlijk) en ook goud. Daarnaast nog het goede oog, een vaste hand, en veel licht.

Veel licht was er zeker, daar in de mooie en mooi gerenoveerde Paterskerk in Sint-Niklaas. Fijne akoestiek ook. Trots en blij dat we op deze manier het nieuwe seizoen van het Cultureel Centrum van Sint-Niklaas mee konden helpen aftrappen, en dat we konden meehelpen om mensen uit Sint-Niklaas en daarbuiten deze kerk in volle herstelde glorie te laten beleven.

Hendrik E A Vanden Abeele

18•09•2021 Sint-Niklaas [B] The Salzinnes Manuscript

Psallentes en het Goeyvaerts String Trio vroegen vorig jaar aan Linda Catlin Smith nieuw werk te maken, vertrekkende vanuit het door Psallentes eerder reeds bezongen ‘Canadese’ manuscript ‘The Salzinnes Antiphonal’. Wat Linda ons leverde is een pareltje, dat we eerder dit jaar uiteindelijk in première lieten gaan zonder publiek, in een semi-live setting. Nu kan je het werk van ongeveer twintig minuten echt live meemaken — nog steeds de beste optie — en dat nu zaterdag 18 september 2021 in de mooie, en mooi gerenoveerde Paterskerk in Sint-Niklaas. Tickets zijn hier te verkrijgen. Er zijn twee voorstellingen, om 17u en om 19u. Welkom!

11•09•2021 Mechelen [B] Begijnhofkerk

Ah, begijnhoven en begijnhofkerken: dat is ons ding hé. Vandaag hadden we de eer om met zes (oorspronkelijk zeven, zie verder) zangeressen van Psallentes de plechtige opening van de gerenoveerde Begijnhofkerk van Mechelen op te luisteren. O! Wat een genoegen was dat. Ten eerste is de kerk fantastisch knap gerestaureerd, met een gedurfde keuze voor een meer negentiende-eeuws kleurenpalet, ten tweede klinkt het er waarlijk geweldig, en ten derde was er een karrenvracht volk aanwezig. Bewoners uit de buurt, liefhebbers van begijnhoven, vertegenwoordigers van cultuur en erfgoed, een schepen, de burgemeester van Mechelen, en twee ministers uit de Vlaamse regering. Er is dan ook flink veel geld geïnvesteerd in deze kerk — die naar het schijnt vijftig jaar in de steigers stond.

Door omstandigheden zongen we vandaag met mondmaskers. Wat een contrast met Utrecht vorige week, waar mondmaskers uit winkels, straten en concertzalen verdwenen zijn. Zonder mondmasker zingen had ook hier in Mechelen gekund, maar zoals gezegd: door omstandigheden (die we hier niet verder hoeven te verklaren) besloten we ons aloude devies ‘liever veel te voorzichtig dan een beetje onvoorzichtig’ uit de kast te halen. Even leek het er overigens op dat we van de zeven voorziene zangeressen er drie zouden moeten missen. Dan zou het dus een kwartetje geworden zijn. Maar bijna alles viel in z’n plooi — uiteindelijk is maar één zangeres thuisgebleven.

Met deze zaterdag in Mechelen zijn we intussen aan de vijfde zaterdag op rij bezig (en er zat ook nog een zondag bij). Dat noemen ze een ‘streak’. En nog is het niet gedaan: volgende zaterdag zijn we in Sint-Niklaas (weer om een gerenoveerde kerk in te zingen) en de zaterdag daarna zijn we in Luik te horen (Saint-Martin, helaas uitverkocht).

Voor vandaag: veel dank aan iedereen die onze Mechelse passage mogelijk maakte. Een historisch moment beleefd trouwens: voor twee van de auto’s van zangeressen was een plaatsje voor de kerk voorzien, naast twee auto’s voor de ministers (sic). Door een misverstand werd één van de auto’s van een zangeres weggesleept — maar binnen het uur stond dat autootje er terug, zonder boete, zonder kosten. Mechelen, je bent er me eentje! Bedankt voor deze prachtige zaterdag, op een prachtige locatie.

Foto’s en Tekst Hendrik Elie Vanden Abeele

[PRESS] ‘de soort schoongespoelde, serene zangstijlen’

Ook een bespreking in de Volkskrant gehad, eergisteren 6 september, over (onder meer) onze ‘Officiedag’. Je kan het hele stuk van Merlijn Kerkhof hier lezen. Meneer Kerkhof vindt dat Psallentes bevolkt is met prachtige stemmen, maar vraagt zich wel af of we het proefschrift van Leo Lousberg hebben gelezen. Nou, ja eigenlijk, prima proefschrift en super interessant. Bedoelt u vervolgens dat we dan moreel verplicht zijn om ook met kwarttonen en signaaltonen te gaan zingen? Heeft u, meneer Kerkhof, het proefschrift van Hendrik Vanden Abeele gelezen?

Voorts wordt ons min of meer verweten ‘de soort schoongespoelde, serene zangstijlen’ te hanteren ‘waar steeds maar groepen zich los van maken’. Goed voor hen, als dat hun missie is, toch? Wij streven inderdaad een serene zangstijl na — ik zie zelf alleszins niet wat daar mis aan is. Schoongespoeld? Ik heb het graag ‘schoon’ ja, wat is daar mis mee? Minder betrokken, zegt u? Nou, dat is uw mening, vind ik, we hebben heel veel zeer betrokken mensen over de vloer gehad. Het was in de middeleeuwen overigens een doodzonde (ijdelheid, weet je wel) om jezelf op de voorgrond te zetten tijdens het zingen van gregoriaans. Daarom gaat het bij Psallentes ook bijna altijd om het collectieve, in een bescheiden basishouding. Minder avontuurlijk? Ik zou zeggen: missie geslaagd!

Hendrik Vanden Abeele

[PRESS] ‘El extraordinário grupo belga’

Prachtige bespreking in El País van gisteren 7 september 2021, over ons zesvoudig aantreden op het Festival Oude Muziek Utrecht. Luis Gago zegt het onder meer zo: “Noch in deze complexe polyfonie (zoals het zeer lange Amen van het Gloria), een onmiskenbare dochter van de Ars Nova, noch in alle gregoriaanse interventies, gedurende de bijna vijftien uur van het begin van de Lauden tot het einde van de Completen, kon men bij de leden van de Psallentes of hun dirigent de geringste flauwte, het geringste verlies van concentratie of ook maar een zweem van atonie, individueel of collectief, bespeuren. Vanden Abeele, die weliswaar bijna elke frase vormgeeft, maar toch de monodische stroom steeds vrijelijk in beweging weet te houden, maakte ook welsprekend gebruik van stiltes, waardoor het contrast (behalve na afloop van de laudendienst, toen de straten nog halfverlaten waren) met het bruisende materialistische Utrecht van de zaterdag, de handelsdag bij uitstek, werd geaccentueerd.”

Oefen je Spaans een beetje, lees het volledige stuk hier.

Foto Marieke Wijntjes

Dikke kus uit Utrecht

Nou, dat was me het zaterdagje wel. Zes (verschillende) concerten gegeven in de Willibrordkerk in Utrecht. Begonnen om 7u ‘s morgens, geëindigd om 21u35 ‘s avonds. Dat alles vormde een ‘Officiedag’ voor het Festival Oude Muziek. En het kon alleen maar met de stemmen van Veerle Van Roosbroeck, Sarah Van Mol, Sarah Abrams, Amélie Renglet, Lisa De Rijcke, Barbara Somers, Kerlijne Van Nevel, Elisabeth Colson en Rozelien Nys. Dikke kus uit Utrecht aan iedereen die dit mogelijk maakte, en niet te vergeten aan alle bezoekers van deze concerten. En ja, ik weet het: ‘dikke kus’ — (nog) niet letterlijk hé!

Foto en Tekst Hendrik Vanden Abeele, 5 september 2021

04•09•2021 Utrecht [NL] Officiedag

Vol Utrechts zaterdagje voor de boeg: we beginnen om 7u met ‘Lauden’ en eindigen om 21u met ‘Completen’. Ja, we zetten het tussen aanhalingstekens, omdat we geen gebedsdiensten organiseren — het gaat wel degelijk om concerten. Andere onderdelen van deze zaterdag zijn verder 9u ‘Priem en Terts’, 12u ‘Mis’, 14u ‘Sext en None’, en 18u ‘Vespers’. Dit alles in de mooie en mooi klinkende Willibrordkerk. We kijken hier erg naar uit. Het Utrechtse Festival Oude Muziek is misschien wel het beroemdste festival oude muziek ter wereld. Dat we er dit jaar weer een gregoriaanse toets aan mogen geven, stemt ons trots. (Het is niet al gregoriaans wat de klok slaat hoor, we zingen ook de veertiende-eeuwse, anonieme Messe de Tournai.)

Tot in Utrecht!

Foto Wouter Van Vaerenbergh

Tekst Hendrik Elie Vanden Abeele

Broodje gebakken

Voor de derde zaterdag op rij was Psallentes Jukebox actief in Leuven, in het pand van bakkerij De Broodenier in de Mechelsestraat. Het weer was een haartje minder goed, maar verder stond niets ons in de weg om er weer een geweldige, en geweldig mooie zaterdag van te maken. Met dank aan alle zangeressen van dienst, en natuurlijk aan alle bezoekers. Ook het vermelden waard: op deze drie zaterdagen bleven honderden mensen ter hoogte van onze voordeur even plakken — de klank van versgezongen muziekjes in het oor. Take it away, zangeressen!

Foto en tekst Hendrik Elie A Vanden Abeele

De Psallentes Jukebox werd mee mogelijk gemaakt door de Culturele Activiteitenpremie van de Vlaamse overheid. Waarvoor dank!

Blog at WordPress.com.

Up ↑